اغراء به جهل در حالت وجود شرایط مشخص حرام است و این مطلب از قواعد فقهی است که در موارد گوناگون دارای کاربرد است و در مسائل مستحدثه نیز موثر می باشد بنابراین بررسی این قاعده دارای اهمیت است. هدف مقاله بررسی حرمت ذاتی اغراء به جهل است به صورتی که در مصادیق آن، حکم به حرمت شرعی صادر شود. البته در عین حال لازم است بررسی شود که حرمت شرعی مطلق است یا معلق و مشروط می باشد؟ یعنی در صورت عروض مصلحت یا مانع قابل رفع می باشد یا خیر؟ اثبات یا نفی حرمت اغراء به جهل علاوهبر تاثیر در مسائل فقهی در برخی از مسائل اصولی نیز موثر است که بیان خواهد شد. ضرورت این مبحث با توجه به کاربردهای متعدد آن در کلام علما روشن میشود. همچنین کاربرد این قاعده در مسائل فقهی متعدد در این نوشتار شاهد دیگری بر ضرورت آن است. این مقاله با روش تحقیق توصیفی–تحلیلی در مقام بررسی حکم حرمت اغراء به جهل و بیان کاربردهای آن میباشد.
)